عضویت در تلگرام

قانون داوری تجاری بین المللی

20 | امتیاز: 5 از 5

لزوم تصویب قانون داوری تجاری بین المللی

تصویب قانون داوری تجاری بین المللی در مجلس شورای اسلامی وقت در سال ۱۳۷۶ به انجام رسید. قبل از آنکه این قانون تصویب شود، داوری های ایران از فصل ۷ قانون مدنی در باب داوری های داخلی تبعیت می کرد. اما پس از تصویب آن، سیستم داوری های داخلی و خارجی از یکدیگر جدا شده و داوری های خارجی تحت نظارت یک نظام قانونی مترقی انجام شد. این قانون با توجه به مقررات نمونه آنسیترال پیرامون داوری های بین المللی تنظیم شد و همین امر باعث شده تا قانون فوق را از جمله قانون های مترقی و پیشرفته ایران در زمان خود به حساب آورند.

دانلود متن کامل قانون داوری تجاری بین المللی

هدف تصویب قانون داوری تجاری بین المللی در ایران

قانون داوری تجاری بین المللی با هدف وضع ضوابط بهتر و نوین تر نسبت به آنچه در ماده ۷ قانون مدنی ذکر شده بود، تصویب شد. زیرا این ماده از قانون مدنی تنها در زمینه داوری های داخلی اعتبار داشته و خلاء مقررات لازم در زمینه داوری های خارجی در آن حس می شد. بسیاری از مواد قانون داوری تجاری بین المللی که با الهام از قانون نمونه آنسیترال نگارش شده اند، با شرایط داخلی ایران مطابق سازی شده اند.

آنچه این قانون ارائه می کند، راه حل های برون رفت از اختلافات و مشکلات احتمالی در روابط تجاری کشورهای در حال توسعه و تازه توسعه یافته آسیای مرکزی است که این روابط، روز به روز در حال گسترش و پیشرفت است. انتظار حقوقدانان بر این است تا با تشکیل مرکز داوری بین المللی در ایران، نیل به این هدف با سهولت بیشتری محقق گردد.

ویژگی های قانون داوری تجاری بین المللی و اهمیت آن

برخی از بخش های قانون نمونه آنسیترال از حقوق غرب پیروی می کند و همین امر تردیدهایی را درباره امکان پیروی از این قانون در کشورهای در حال توسعه ایجاد نموده است. به طور مثال اصولی مانند ارتقاء استقلال و حاکمیت و اراده طرفین با ساختار کلی تجاری و اقتصادی این کشورها مغایرت دارد.

اما پس از تصویب قانونی مدون ومنسجم در این زمینه، دو ویژگی کلی توسط این قانون دنبال شد. ویژگی اول استفاده از مقررات غالب در تئوری و عملکرد داوری بین المللی است و ویژگی دوم، رفع نواقص مقررات آن زمان ایران در موضوعات داوری بوده است. به طور مثال از نمونه دستاوردهای تصویب این قانون می توان موارد زیر را نام برد:

  • توجه بیشتر و متمرکز تر بر مباحث داوری در سطح تجارت بین الملل؛
  • اعتبارسنجی قراردادهای داوری؛
  • اهمیت بیشتر به آزادی عمل در نحوه رسیدگی و شیوه داوری طرفین قراردادهای تجاری بین المللی و داوران آنها؛
  • توجه به داوری سازمانی؛
  • تأکید بیشتر بر عامل بی طرفی داوران در انتخاب آنها
  • گسترش اختیارات دیوان داوری؛
سوالات متداول
برچسب‌ها
راه آسان تر برای ارتباط با ما