عضویت در تلگرام
تماس با مشاور
0912-0446505

در صورت عدم صلاحیت والدین، حضانت طفل با کیست؟

[تعداد: 0   میانگین:  0/5]

تشخیص صلاحیت حضانت طفل

طبق ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی، حضانت از فرزندان هم حق و هم تکلیف والدین محسوب می شود. بنابراین در مورد مسئله حضانت طفل لازم است که در درجه ی اول والدین نهایت سعی خود را در حضانت فرزندان خود انجام دهند. اما گاهی اوقات نیز دیده شده که والدین و یا یکی از آنها در مورد حضانت طفل کوتاهی می نماید و یا اینکه صلاحیت حضانت طفل را ندارند. قانون گذار به این موضوع توجه داشته و در قالب مواد قانونی که در قانون مدنی آمده است عواملی که باعث سلب صلاحیت حضانت می گردد، ذکر نموده است و چنانچه شخص یا اشخاصی که حضانت طفل بر عهده ی آنهاست، صلاحیت حضانت را از دست دهند بر اساس قانون، دیگر حق نگهداری و حضانت طفل را نخواهد داشت.

حضانت فرزند

با توجه به مطالب گفته شده، گرچه حضانت طفل حق والدین است اما این حق مطلق نمی باشد و در صورت عدم صلاحیت حضانت توسط آنها این حق از بین خواهد رفت که در این صورت لازم خواهد شده که حضانت طفل را به شخص دیگری که صلاحیت حضانت طفل را داشته باشد،سپرد. تشخیص و انتخاب اشخاصی که شایستگی حضانت طفل را در صورت عدم صلاحیت والدین داشته باشد، تابع مقررات مختلف می باشد. در مورد حضانت طفلی که عدم صلاحیت والدین آنها ثابت شده باشد سه حالت می توان در نظر گرفت:

حالت اول، عدم صلاحیت حضانت فرزند از سوی هر دو والدین

در صورتی که والدین خواه باهم زندگی کنند و خواه جدا از یکدیگر، هر دوی آنها  بنا به دلایلی مثلا اعتیاد ، صلاحیت حضانت طفل را نداشته باشند، حضانت طفل بر عهده جد پدری خواهد بود.

حالت دوم، عدم صلاحیت حضانت توسط جد پدری و والدین

در صورتی که والدین صلاحیت حضانت طفل را نداشته باشند و جد پدری در قید حیات نباشد یا اینکه او نیز صلاحیت حضانت طفل را نداشته باشد، دادگاه بر اساس مصلحت طفل در مورد حضانت او تصمیم گیری می کند. در ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، این نکته ذکر گردیده که اقربای طفل می توانند تقاضای سلب حضانت والدینی که از طفل خود به خوبی نگهداری نکنند را از دادگاه داشته باشند که در این صورت دادگاه درمورد حضانت طفل تصمیم گیری می کند. البته باید توجه داشت با اینکه اقربای طفل می توانند درخواست سلب حضانت والدین را از دادگاه داشته باشند ولی دادگاه هیچ گونه الزامی برای واگذاری حق حضانت به اقربای طفل از قبیل عمو یا عمه را ندارد.

با این حال  معمولا در ایران هنگامی که اقربای طفل تقاضای حضانت طفل را داشته باشند، دادگاه حضانت طفل را به آنها واگذار می کند. عدم الزام دادگاه فقط در مورد حق حضانت است و در مواردی که طفل دارای سرپرست مشخصی بوده و فقط شخصی که حضانت برعهده اوست، صلاحیت نداشته باشد، آنگاه دادگاه حضانت طفل را به سرپرست واگذار میکند. اما اگر سرپرست نیز صلاحیت حضانت نداشته باشد، دادگاه در مورد این موضوع به نحوی دیگر(حالت سوم) حکم می کند.

حالت سوم، عدم صلاحیت حضانت توسط وصی، جد پدری و والدین

حضانت

درصورتی که والدین، جد پدری ، وصی منصوب از جانب آنها و یا قیم طفل صلاحیت حضانت را نداشته باشد، دادگاه می تواند سرپرستی طفل را به شخص دیگری واگذار کند. قانون حمایت از کودکان بی سرپرست و بد سرپرست مصوب سال ۱۳۹۲  به این حالت پرداخته است. در این قانون مسئولیت سرپرست شامل حضانت، قیومیت و ولایت می باشد و در واقع همچون والدین محسوب می شود.

البته در قانون مذکور به اینکه دادگاه بایستی چه شخصی را برای سرپرستی انتخاب کند نیز پرداخته است و بر اساس تبصره ۲ ماده ۸ این قانون در صورت وجود اقربای طبقه دوم طفل و تقاضای هر کدام از آنها و نیز وجود شرایط، سرپرستی به آنها واگذار می شود. در صورت وجود تعدد در تقاضا ها ونیز یکسان بودن شرایط افراد متقاضی،با انجام قرعه سرپرست انتخاب می شود. زمانی که اقربای طبقه دوم طفل وجود نداشته باشند، در بین اقربای طبقه سوم به این روش عمل می شود.

در صورت بروز مشکل در زمینه حضانت فرزند می توانید از مشاوره حقوقی وکیل خانواده مورد اطمینان خود در موسسه حقوقی پندار از طریق ارسال فرم درخواست مشاوره یا تماس تلفنی بهره مند شوید.

سوالات متداول

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *